Je bent mijn held, lelijkerd

Ik kreeg vragen over wie toch mijn held Johnny Lever was.



Deze foto van hem staat op bijna elke pagina van google afbeeldingen.











Niemand lacht. Haha.

I had a dream

Over Xavier Dolan







Deze film houdt me nu al een tijdje in zijn greep. Zelfs nu ik de arrogante houding van de hoofdpersoon soms afstotelijk vind en in het algemeen argwanend ben over dingen die 'hip' zijn -iemand moet bij tijd en wijle ook een beetje stinken en overgewicht hebben, anders word ik ongepast. (:
Jaloers, ja..ja. Zo heet dat.

Ooit zoiets romantisch gezien? Misschien zou ik me voor de liefhebberij moeten schamen, maar gezien het contact met lezers van mijn blog niet-rechtstreeks is, kan ik mijn obsessie met een gerust hart hier openbaren. Denk ik.

In de droom had Dolan trouwens geen fashionable kuif maar een niet heel denderend zwervers kapsel à la Luke Pritchard. Hij was eigenlijk alleen herkenbaar door zijn dandy tuitmondje.

Studeren voor de toetsweek

In foute jaren '80 stijl, niet voor minder.

Voking lélijk

Jij

Mark

Ik heb gehoord dat Mark Rutte nog steeds vrijgezel is. Gehoord dat hij het goed doet bij jongeren. Men zegt dat hij er een innige vriendschap met Jort Kelder op na houdt en een stuk beter Engels spreekt dan Jan-Peter. Zijn moeder doet nog steeds zijn was, zegt men. Ik hoop natuurlijk dat deze geruchten allemaal waar zijn, maar bij één heb ik alvast mijn twijfels.
Rechtse mensen zijn niet zwak. Ze leven voor hun ideaal, tonen geen verlies en verwachten dezelfde instelling van anderen, ook al kunnen diegenen wel extra steun gebruiken. Rechtse mensen zijn blij dat ze Nederland ‘toch nog op de kaart hebben gezet’, ook al hebben ze het Songfestival verloren. Speel nooit monopolie met een VVD’er.
De was doen is niet leuk. Het is een dreiging waar niet aan te ontkomen valt. Een beslommering met facetten die huiveringwekkende namen dragen als ‘strijken’, ‘scheiden’ en ‘vouwen’. Wie probeert te ontkomen aan iets vervelends, is een loser. Daarom zou Mark, en dit is een natuurwet, nooit de was laten doen door zijn moeder. Zeker niet nu hij de tweeënveertig is gepasseerd.
Er waren dagen dat ik nog niet tot dit inzicht was gekomen. Nog overtuigd was van Mark Rutte’s hoge puppy-gehalte. Naïef stuurde ik hem een krabbel op hyves. ‘Markie’, noemde ik hem. Hij heeft nooit geantwoord.

Jongens zijn..

DOM

Er zijn dagen

en ik denk dat deze blog zinloos is,
dat alles wat ik doe een leugen is.

maar dan nog.














Closing Time.
Leonard Cohen