Dramatisch Naaktzijn

Ik wil je niet beledigen/en vooral niet te veel zeggen/máár

Ik werk dus.
Ik werk in de Hema.
In de Hema zijn een hoop domme dingen die je op een dag kunt doen.
En dan vooral in mijn geval.
Laatst probeerde ik, om de sleur eens te doorbreken,
een ander cliche dan het gebruikelijk goedenmiddag-datwordtdan-tasjeerom-spaartuookzegels-totziens en voegde het 'veel plezier ermee' eraan toe.
Alleen jammer dat ik dat deed bij iemand die, zo realiseerde ik mij later
want ik droom veel onder het werk, een pakje condooms had gekocht.
Tsja. En datzelfde bij een oma met kinderkleertjes voor haar kleinzoon.
Über Zuch, ja. Summum.
Ik werk van 9 tot 17.
Om 14 uur begint het me vaak te duizelen, en dat is dan ook het moment waarop fouten maak.
Dat ik totziens zeg als ze er gewoon nog staan, of alsjeblieft als ze aan komen lopen?
Ik ben een mislukkingswonder, dat moet ik me zelf nageven.


Maar dan nu even iets van écht gewichtig allooi:

Grey's Anatomy.
Van de twee keren dat ik het heb gekeken gebeurde er dezelfde dingen,
en leek ik er ook min of meer op hetzelfde moment in gevallen te zijn.
Namelijk. Afro-Amerikaanse vrouw bevalt, andere mensen doen dramatisch. Er is iets met dat iets uit iemand verwijdert moet worden, maar dat lukt niet (ik calculeerde even dat dit niet de baby kon zijn, aangezien het verwijzen naar bevallen als 'iets uit iemand halen wat verwijdert moet worden' nogal fascistisch en pervers klinkt). Vervolgens trad het Afro-Amerikaanse kind ter wereld, en werd ze (?) aan haar vader tentoongesteld. ALLEEN toen liep Een Vrouw (Grey?) de gang op en ontplofte er ineens een bom en voor dat ik het wist keek die droomdokter met zachte puppyogen omdat hij De Vrouw zocht en zat de hele meut dramatisch te doen. ALSTUBLIEFT wie weet wat ik bedoel want ik grijp al tijden in het duister wat betreft de context en het maakt me ziek. Alstublieft.

Allah is groot, xÉzra.

Ik wil het goed maken

Een halfjaar geleden ben ik gestopt met schrijven.

Dat was heel treurig.

Nu ben ik terug.

Ik begin mijn eerste blog in 2010 dan ook met excuses.

Het spijt me, ik ga het goed maken..

Tot morgen!

Wat ik nodig heb

Bier
Homoseksuele neigingen
Paracetamol
Een moeder met een baan
Een moeder die geenzins op mij lijkt
Mijn moeder
Een niet-lesbisch uiterlijk (dus geen houthakkersbloes en bloempotkapsel zoals nu)
Een kapsel wat voor een collectief orgasme zorgt overal waar ik kom
(en niet aan een paddo doet denken zoals nu)
Zelfvertrouwen
Een schorre keel (stem)
Talent
Een broer die nu niet op Schiermonnikoog zit
Bob Dylan
A shakin' booty
Een gespleten persoonlijkheid
Een taart vol langharige gespierde chippendales
Remmen (of juist geen?)
Het nummer 'sex on the beach' van The Vengaboys
Sex on the beach
Liefde, chocola
Slaap.

Willekeurigheid

Het plot waar iedereen al tijden op zat te wachten,
een pratende champignon die een bonestaak van een tante helpt met haar lelijkheid
door haar naar de vader champignon te brengen die haar doorverwijst naar een gemene
'joffer zonder kop', daarbij een man verkleed als ridder die zich uitgeeft
als een dichter genaamd Cyrano de Bergerac
in combinatie met een door vliegende bokken getrokken vlammende wagen
en een pop genaamd Schanulleke?

Het einde is in zicht.
De laatste paar dagen van het non-actieve deel van mijn vakantie
hebben mij zo diep in het moeras der verveling doen zakken
dat ik NU ZELFS SUSKE EN WISKE STRIPBOEKEN LEES.

De dagen slepen zich voort als een blok aan mijn been en laat mij
beschamende dingen doen, ik ga bijvoorbeeld tegenwoordig ook MET MIJN MOEDER
NAAR DE ALBERT HEIJN OM DAAR INTERVIEWS MET DANIEL RADCLIFF IN DE TROS GIDS TE LEZEN.

Ik hoop niet dat iemand mij daar heeft gezien, natuurlijk, hierdoor weet iedereen het ook,
maar dan in ieder geval met verklaring.

De hete stoot op de druivenafdeling (mooie titel voor een soft porno-film?)
en mijn moeder die veel, veel te opzichtig roept 'Ezra, wil jij niet even bij de druiven kijken'.
Nee, bedankt ma.

Wat betreft het stripboek, in wezen was ik op zoek naar een ouderwets Amerikaans stripboek,
met afbeeldingen zoals:




















Maar aangezien ik, mijn ouders en al mijn andere bloedverwanten
overweldigend niet-cool zijn moest ik het doen met
Asterix en Obelix, Sjors en Sjimmie en Suske en wiske.. (wat een hoop duo's..)

Dank god met de baard dat het niet non-actieve gedeelte, ook wel actieve gedeelte
van de vakantie nu begint, halleluja.
Morgen is Matthias jarig, taart, dat het hem smaken mag.
Natuurlijk ga ik niet verklappen wat ik voor hem heb, want stel je eens,
enkel hypothetisch, totaal vrijblijvend, puur bij wijze van spreke toch eens voor
dat hij het zou lezen!
Oh nee, gare rapen, dansende poppen, lap!

De verveling dwingt je soms tot actie en dat is goed,
daarom heb ik besloten om (hmm begin nu al te twijfelen aan het idee),
ik heb dus besloten om (..twijfelt meer)
Ik ga een mail sturen naar het Sneker Nieuwsblad,
of het ze leuk lijkt dat ook een jonger persoon af en toe
iets voor ze schrijft, want die kijkt toch met een andere blik
naar de dingen en blablabla.

Het is gewoon zo frustrerend, iedereen op het kijkbuisapparaat
en om je heen die allemaal interessante dingen doen,
en ik die er telkens alleen maar naar moet kijken (niet dat ik daar niet van geniet, maar)
Ik weet niet, het is verwarrend, zo'n vakantie,
ik gedij gewoon onder stress, als ik straks weer naar school moet
komt alles weer goehoed.

Doch vervolg op het actieve gedeelte van mijn vakantie.
Maandag ga ik met twee vriendinnen uit mijn klas naar Ameland,
stinken in mijn vader's caravan, zandfeesten,
Harry Mulisch in een rode string, lachen op een opblaaskrokodil
en paardrijden tot het pijn doet.
Daarna veel schrijven en gitaar spelen, gevolgd door
25 juli; met Matthias en Jurjen naar Amsterdam,
6 dagen later met de bus naar Tsjechië (onuitspreekbaar hooggebergte, 10 dagen)
Daarop nostalgisch met mama en broer naar Ameland,
misschien een hot date met een zeker persoon uit Groningen (?),
gevolgd door een week me bezatten op lowlands,
in verkeerde tenten in slaap vallen, de mexicaanse griep krijgen,
en dan
stressssss!

Regina Spektor, en does anyone know the first line of this song?

Zoals iedereen die het wilde weten al wist, ben ik afgelopen dinsdag naar Regina Spektor in paradiso geweest. Het was echt fabellschaft en ganz geil (sorry).

Ongetwijfelt zijn er veel betere foto's gemaakt, maar aangezien dit MIJN blog is, wil ik MIJN foto's ook nog een kans geven.

..Het begon allemaal toen god met de baard besloot een vrouw op de wereld (Moskou om precies te zijn) te zetten die met haar zang- en pianospel ieders hart zal verblijden als een chocolademousse. Daarmee grijp ik misschien iets te ver de geschiedenis in, dus laat ik eerst maar eens beginnen met dinsdagavond 18:00 uur.

Een uur voordat de zaal open zou gaan (19:00 uur) stonden wij (Ik en een aantal andere verwoede Regina Spektor groupies uit Sneek en omstreken) met een handvol andere dood-moeilijk-fans. In dat uur gebeurde er niet zo veel vertelenswaardigs, behalve dat er af en toe mensen langsliepen die misschien wel net iets spannend hadden gedaan, bijvoorbeeld dansen op een bar met vijf liliputters (..het was tenslotte Amsterdam..), maar ik stond daar dus maar wat.

Uiteindelijk gingen de grote houten deuren -naar een moment vol spanning of niet aan de verkeerde kant waren gaan staan- open.

Daar was iedereen natuurlijk blij om, maar ook weer niet zo blij dat ze er een dansje door gingen doen, althans dat heb ik niet gezien.

Het geplande voorprogramma (Reggie Watts, 'de niggah die goed kon beatboxen') was niet komen opdagen, dus toen moesten wij het maar doen met twee bandleden van Regina.

De zanger schuinestreepje violist schuinestreepje opreginasgitaarspelendegitarist schuinestreepje gekkegezichtentrekker heette Kay (K niet te verwarren met een G) Ishibashi 'If I say Ishi, you say Bashi'.

Dit liet mij overigens koud, want ik stond op het punt Regina Spektor te zien!!!! (waaah, geilheid, doet een dansje, kwijlt).

Het viel me ondertussen op dat er veel mannen waren met krullen en/of een baarden en veel meisjes met ponies en dat er behalve Meneer Assies en Hannah Verboom (ja, wat die daar deden..) niet veel celebssss (sorry) waren.

En dan, eindelijk, kwam Regina het podium op, zul je net zien wanneer ik éven niet kijk, terwijl ik daarvoor juist de hele tijd koortsachtig naar het podium staarde.

Ze begon vrijwel meteen met spelen: The Calculation.

Ik was echt totaal overweldigd door haar uithalen, superbe, als een vloedgolf tiramisu, en haar looks. Wilde krullen, een mooi zwart/wit/rood jurkje en haar kenmerkende rode lippen en appelwangetjes. Als ik een man was geweest had ik waarschijnlijk ook nog een passage aan haar memmen gewijd, maar dat gaat natuurlijk een beetje té ver.

De andere nummers die volgden waren vooral nummers van haar nieuwe album Far, maar al snel kwamen ook nummers als Après Moi voorbij, telkens gevolgd door een schattige 'thank you' met een zachte stem en puppy ogen.

'Someone next door is fucking to one of my songs'

Halverwege het concert pakte ze de gitaar, en begon ze tot mijn opluchting meer gekke dingen te vertellen, iets waar ze toch wel om bekend stond.
Op gitaar speelde ze Bobbing For Apples, een nummer dat ik nog niet zo goed kende, maar desalniettemin ontzettend leuk vond, een ontdekking!
Daarna speelde ze nog That Time op gitaar en ging ze weer terug naar de piano.

Daarop deed ze een heel nieuw nummer, Ink Stains, nadat ze had verteld dat ze naar het Anne Frank huis was geweest en het heel bijzonder vond dat Amsterdam het bewaarde.. Het nummer ging over de holocaust. Het was echt een heel mooi nummer, de manier waarop Regina Spektor het vertelde, heel ontroerend en precies zo gezongen zoals het moet bij zo'n lied.

Hierna heeft ze bijna haar hele nieuwe album afgespeeld, behalve Two Birds en Dance Anthem of the 80's. Dit laatste tot mijn spijt, het leek me wel leuk die live te horen.

De nummers van haar albums werden afgewisseld met de veelal bekende nummers zoals Ghost of corporate future, Hotel Song en On The Radio.

Poor Little Rich Boy

Maar ook speelde ze tamelijk onbekende nummers zoals Riot Gear en Time Is All Around. En, halleluja, ze speelde Poor Litte Rich Boy. Hierin af en toe geïrriteerd door de wat raar op gestelde discobal, die met sommigen nummers wel mooi licht gaf, was dit liedje in het geheel, met het getrommel op het stoeltje, niet helemaal wat het had kunnen zijn en meestal is.

In het toegift werden o.a. Us, Samson en Fidelity gespeeld. Op die laatste had ik nou niet bepaald gehoopt, maar Regina wist het klaar te spelen dat zelfs ik bij dat nummer mijn butt schudde als een opgejaagde baviaan.

Uiteindelijk werd de Regina gekte weer wat aangewakkert doordat ze haar country-geïnspireerde nummer 'Love, you're a whore' speelde.

Zwaai zwaai

Op die manier liet Regina toch weer een glimp haar kenmerkende spontane manier van optreden, die deze keer toch wat georganiseerder over kwam, mede doordat ze een serieuze set-list had, i.p.v. het publiek dat roept wat ze spelen moet..

De viool, drums, en cello waren een welkome toevoeging, want waar de nummer op Far hier en daar nog wat overgeproduceerd leek, was daar ook niks meer van te bekennen.

Klap klap Regina, klap klap achtergrond muzikanten.

En sure we know.

* Mocht het je opgevallen zijn dat de metaforen in deze blog vaak in de vorm van voedingswaren zijn, het gras is altijd groener aan de overkant: ik ben op dieet, kindaaaa (sorry).

Hermanneke

Even ten overvloede, ik raad u allemaal aan 'Een dag in Gent' van Herman Brusselmans te lezen.

Want op een dag in Gent is er weer heel wat te doen, de hond brengen naar Gusta, die altijd om mooie namen moet huilen en daarom tissues in haar onderbroek bewaard en spataderen heeft, of maurice, die ooit wakker werd omdat zijn kont open ging, ipv zijn ogen. Natuurlijk moet er ook spek gegeten, doodgestoken, gediscussieerd over Hitler met of zonder snor, gerouwd om de dood van de beste kankerlijer ooit, naar borsten gekeken en niet verder (hij was immers getrouwd!) en de dt-regel uitgelegd worden aan een vrouw die alleen maar naar je ontblootte geslachtsdeel staart.

Kortom, hilariteit dat het een lieve lust is.

Ik denk erover om mijn naam in Herman Harry Hakze te veranderen,

maar daarover later meer.

De snelweg raast

En ik eroverheen