Günther von Eichendorff was allang beroemd voor hij les kwam geven op het SPG college in Purmerend. Vooral door zijn ongekende kennis van het Germaans, zijn dubbelzinnige grapjes (vaak gemaakt in het Germaans of een verwante taal, waardoor leerlingen meestal pas in hun volwassene jaren ontdekten hoe de leraar zijn pedofiele neigingen liet doorsluimeren in zijn cryptische grapjes) en zijn iets te strak zittende beige broek. Günther was een man van extreem emotionele uitbarstingen, genadeloos streng rekenen op toetsen en zoals al eerder vermeld, een bizar gevoel voor humor. Zo had Günther een ietwat boerige leerling uit Groningen, Thomas genaamd. Ooit vroeg Thomas hem waarom er een streep stond door zijn antwoord op de vraag 'welke naamval volgt na het voorzetsel um?' waarop hij had geantwoord 'de vierde'. Günther had opgekeken uit zijn boekje -een lichterotisch Duits tijdschrift- en had Thomas vervolgens lang in zijn ogen gekeken. Na een stilte die ook de hele klas tot kalmte had gebracht, pakte Günther ineens een miniscuul minipianootje uit zijn la en begon er met gesloten ogen en getuite lippen op te spelen en zingen:
Sah' ein Knab ein Röslein stehn,
Röslein auf der Heiden,
War so jung und Morgenschön,
Lief er schnell es nah zu sehn'
Röslein, Röslein, Röslein rot,
Röslein auf der Heiden
Ineens opende Günther zijn ogen, bracht zijn gezicht dicht bij dat van Thomas, zodat die recht in zijn keel kon kijken wanneer hij schreeuwde:
Einigkeit und Recht und Freiheit
für das deutsche Vaterland!
Danach lasst uns alle streben
brüderlich mit Herz und Hand!
Einigkeit und Recht und Freiheit
sind des Glückes Unterpfand
blüh' im Glanze dieses Glückes,
blühe, deutsches Vaterland
Geschokt draaide Thomas zijn gezicht weg en veegde het beetje kwijl wat op zijn gezicht was gekomen weg. Günther pakte hem bij zijn hoofd en draaide zijn gezicht weer zijn kant op. Even was Thomas bang dat hij zou volharden, maar Günther gaf hem echter een kus op zijn neus en zei alsof er niks gebeurd was 'wat was er, jongen'. 'Ehm' begon Thomas, met een stem die nog even natrilde. 'Ik.. Eh.. Ik vroeg me af waarom dit fout gerekend is' en hij wees naar zijn toetsblaadje. 'Oh dat', antwoordde Günther, 'dat had ik nagekeken op zaterdag avond, dan ben ik soms niet zo scherp door de paddo's'. 'Nah, kan gebeuren, geef hem mij maar mee, dan zal ik het opnieuw nakijken'. Na het blaadje gegeven te hebben wilde Thomas doorlopen, maar Günther sleurde hem aan zijn arm mee naar buiten, waar hij hem in het oor fluisterde 'beloof je me het nooit te gebruiken voor eigen consumptie?'. Toen Thomas niet begrijpend keek, deed Günther een radslag. Vervolgens schold hij hem uit: 'vuile stinkhaan!, hypocriete mierenneuker! Lapzwans! Schorem! Zacht gekookt ei!' Tuig! Rapaille! En schreeuwde toen 'en nu naar de rector, snel!'. Thomas rende weg, keek nog even achterom en zag zijn leraar met zijn gezicht in de plooi doodleuk de klas weer inlopen.
Toen Günther aan het einde van de dag met zijn sleutels in zijn hand naar de auto liep, grinnikte hij in zichzelf, terwijl hij vol trots naar zijn roze gelakte nagels keek stak hij de sleutels in het stopcontact.
En hij werd geschokt wakker.
De laatste zin mede dankzij: Leo Flapper.
vrijdag 6 februari 2009
Wit gevlekte kat met Obesitas
Ik ga mijn vorige blog weer verwijderen denk ik.. Het is nogal stom om vijf zinnen te verspillen aan de uitleg hoe een muntje uit een zak de sneeuw in viel. Ik ben sowieso niet zo tevreden over mijn blogs. Ik denk dat ik het boek maar ga lenen in de mediatheek. Want ik weet niet precies wat ik wil. Gebruik ik 'moeilijke woorden', klinkt het zo wijsneusachtig uit mijn mond.. Maar alledaags is niet echt interessant om te lezen.. En dichterlijk was ik ook al niet.
Even een moment van stilte om eens na te denken over hoe zielig ik ben, om me daarna weer met mijn eigen arm in mijn nekvel omhoog te trekken en verder te typen.
Zo, dat was dat.
Gister liet ik op een zekere site mijn Frans uitspraak horen. Volgens haar klonk het 'wel goed', maar echt verbergen kon ze haar teleurstelling niet. Om het contrast te tonen, klikte ik de eerste beste jongen die niet bekend staat als een goede leerling aan.. En als het niet waar was, had ik de verkeerde aan geklikt en klonkt het ongeloofelijk geweldig. Dus ik wisselde een getergde blik uit met onze kat (die mij in de moeilijke uurtjes altijd telepathisch adviezen doorgeeft) en klikte op de volgende. En in Claudius' met de twee piemels naam, deze klonk net als de voice-over van Le Fabuleux Destin d'Amélie! For god's zak. Wat was dit? Keerde het lot zich tegen mij? Of was het lot dat tot dan toe mijn leven altijd in goede banen had weten te lijden, nu bij de pakken neer gaan zitten? Had het naar mij gekeken, nee geschud, en daarna zich van het leven beroofd?
Nee, geen van dit allen bleek waar, want de volgende die ik aanklikte klonk als een al twintig jaar rokende beerbellyman uit de Bijlmer.
Mijn moeder en ik keken elkaar opgelucht aan.
En onze kat, ach onze kat, die had terwijl wij naar het hoorspel over de Franse hond zaten te luisteren haar kop in de vuilnisbak gestoken, en zat nu onder wild grommen de inhoud te verscheuren.
En het was grappig toen we onder Latijn die slechte film over Hannibal kijken, en er telkens als hij zijn naam zei een stukje meer op zijn gezicht ingezoomd werd (als spannend effect vermoed ik, maar in praktijk meer iets voor een b- of komischefilm.
Het was ook grappig toen mijn klasgenoten een personages in de film Gumlin noemden, en ik telkens de naam van een klasgenote verstond, die totaal niet op deze dwergachtige bebaarde personages leek.
En het allerleukst was toen een andere klasgenoot zei met de stem van Hannibal 'maar Bono was mijn lievelings olifant' en hij toen de historie van de naam van de Ierse zanger Bono vertelde, die dus vernoemd was naar de olifant.
Maarja, dat is niet leuk als ik het zo vertel, verdikkie
Even een moment van stilte om eens na te denken over hoe zielig ik ben, om me daarna weer met mijn eigen arm in mijn nekvel omhoog te trekken en verder te typen.
Zo, dat was dat.
Gister liet ik op een zekere site mijn Frans uitspraak horen. Volgens haar klonk het 'wel goed', maar echt verbergen kon ze haar teleurstelling niet. Om het contrast te tonen, klikte ik de eerste beste jongen die niet bekend staat als een goede leerling aan.. En als het niet waar was, had ik de verkeerde aan geklikt en klonkt het ongeloofelijk geweldig. Dus ik wisselde een getergde blik uit met onze kat (die mij in de moeilijke uurtjes altijd telepathisch adviezen doorgeeft) en klikte op de volgende. En in Claudius' met de twee piemels naam, deze klonk net als de voice-over van Le Fabuleux Destin d'Amélie! For god's zak. Wat was dit? Keerde het lot zich tegen mij? Of was het lot dat tot dan toe mijn leven altijd in goede banen had weten te lijden, nu bij de pakken neer gaan zitten? Had het naar mij gekeken, nee geschud, en daarna zich van het leven beroofd?
Nee, geen van dit allen bleek waar, want de volgende die ik aanklikte klonk als een al twintig jaar rokende beerbellyman uit de Bijlmer.
Mijn moeder en ik keken elkaar opgelucht aan.
En onze kat, ach onze kat, die had terwijl wij naar het hoorspel over de Franse hond zaten te luisteren haar kop in de vuilnisbak gestoken, en zat nu onder wild grommen de inhoud te verscheuren.
En het was grappig toen we onder Latijn die slechte film over Hannibal kijken, en er telkens als hij zijn naam zei een stukje meer op zijn gezicht ingezoomd werd (als spannend effect vermoed ik, maar in praktijk meer iets voor een b- of komischefilm.
Het was ook grappig toen mijn klasgenoten een personages in de film Gumlin noemden, en ik telkens de naam van een klasgenote verstond, die totaal niet op deze dwergachtige bebaarde personages leek.
En het allerleukst was toen een andere klasgenoot zei met de stem van Hannibal 'maar Bono was mijn lievelings olifant' en hij toen de historie van de naam van de Ierse zanger Bono vertelde, die dus vernoemd was naar de olifant.
Maarja, dat is niet leuk als ik het zo vertel, verdikkie
zondag 25 januari 2009
Grijns
Half of the people can be part right all of the time,
Some of the people can be all right part of the time.
But all the people can't be all right all the time
I think Abraham Lincoln said that.
I'll let you be in my dreams if I can be in yours,
I said that.
Ghehe.
Some of the people can be all right part of the time.
But all the people can't be all right all the time
I think Abraham Lincoln said that.
I'll let you be in my dreams if I can be in yours,
I said that.
Ghehe.
woensdag 21 januari 2009
Misvattingen
En wat betreft Bob Dylan's teksten.
Ik had vannacht de gewoonte om zijn teksten heel banaal te vertalen.
Zoals,
Lay lady lay =
LIG, VROUW, LIG!
en
Everbody must get stoned =
Iedereen moet gestenigd worden.
Ik geef toe, die laatste gaat wat te ver, misschien. Maar ik was even heel 'letterlijk' aan het vertalen en het was nacht. Dan gebeuren dat soort dingen.
Nogmeer misvattingen?
Laat ik het maar houden bij misvattingen over mij, aangezien ik de meeste misvattingen over anderen niet ken i.v.m. dat ik de meeste mensen niet echt goed ken (sommigen zullen nu misschien denken, maar ik ben toch je vriend/vriendin/broer/vader/moeder/kat/goudvis, mij ken je toch wel? Nou, nee. Kennen is nou eenmaal dat je weet hoe iemand zich gedraagt, zodat bepaalde dingen te verwachten zijn, etc. Maar wat iemand écht denkt en voelt, dat is natuurlijk altijd gissen. Wat dat betreft is het leven vrij eenzaam. Het is jou en je gedachten. Bij die van andere zul je toch altijd in het donker moeten tasten. Maar goed, dat is hoe ik erover denk. En dat is maar de gedachte van één van de 6,7 miljard andere gedachtes hierover.) kan ik dus ook niks zeggen over de misvattingen over andere mensen. En bovendien, de waarheid interesseert mij geen hol..
Misvattingen over mij in een notendop:
+ Ezra droeg vandaag geen pyjama
+ Ezra draagt nooit make-up
+ Ezra denkt dat ze slim is met haar mening en haar gedachten over de mensheid
+ Ezra's deodorant stinkt (dat ben ik gewoon zelf)
+ Ezra lijdt vreselijk onder de beledigingen zoals 'bolle' die haar broer haar toewerpt
+ Ezra is een vleeseter
+ Ezra is een vegetariër
+ Ezra is rechts (ik weet niet of er mensen zijn die dat denken, maar ik wil bij deze nogmaals onderstrepen dat ik absoluut links ben, al zou ik daar nog helemaal niet over na moeten denken)
+ Ezra denkt dat alle mannen uit het Midden-Oosten kil zijn. (ookal stond het in mijn Engels toets opdracht, je moet het niet uit z'n verband rukken en tegen mij gebruiken!)
+ Ezra lacht de pijn weg (dat is iets onnozels wat ik zelf de wereld in heb geholpen, omdat ik altijd lach als iemand mij beledigd, maar dat is dus niet waar)
+ Ezra is geobsedeerd door Bob Dylan
hm.. ik ken er zo even niet meer..
Dan zeg ik nu:
Salve senex!
(oke, nu denk ik dus wel dat ik slim ben :p)
Ik had vannacht de gewoonte om zijn teksten heel banaal te vertalen.
Zoals,
Lay lady lay =
LIG, VROUW, LIG!
en
Everbody must get stoned =
Iedereen moet gestenigd worden.
Ik geef toe, die laatste gaat wat te ver, misschien. Maar ik was even heel 'letterlijk' aan het vertalen en het was nacht. Dan gebeuren dat soort dingen.
Nogmeer misvattingen?
Laat ik het maar houden bij misvattingen over mij, aangezien ik de meeste misvattingen over anderen niet ken i.v.m. dat ik de meeste mensen niet echt goed ken (sommigen zullen nu misschien denken, maar ik ben toch je vriend/vriendin/broer/vader/moeder/kat/goudvis, mij ken je toch wel? Nou, nee. Kennen is nou eenmaal dat je weet hoe iemand zich gedraagt, zodat bepaalde dingen te verwachten zijn, etc. Maar wat iemand écht denkt en voelt, dat is natuurlijk altijd gissen. Wat dat betreft is het leven vrij eenzaam. Het is jou en je gedachten. Bij die van andere zul je toch altijd in het donker moeten tasten. Maar goed, dat is hoe ik erover denk. En dat is maar de gedachte van één van de 6,7 miljard andere gedachtes hierover.) kan ik dus ook niks zeggen over de misvattingen over andere mensen. En bovendien, de waarheid interesseert mij geen hol..
Misvattingen over mij in een notendop:
+ Ezra droeg vandaag geen pyjama
+ Ezra draagt nooit make-up
+ Ezra denkt dat ze slim is met haar mening en haar gedachten over de mensheid
+ Ezra's deodorant stinkt (dat ben ik gewoon zelf)
+ Ezra lijdt vreselijk onder de beledigingen zoals 'bolle' die haar broer haar toewerpt
+ Ezra is een vleeseter
+ Ezra is een vegetariër
+ Ezra is rechts (ik weet niet of er mensen zijn die dat denken, maar ik wil bij deze nogmaals onderstrepen dat ik absoluut links ben, al zou ik daar nog helemaal niet over na moeten denken)
+ Ezra denkt dat alle mannen uit het Midden-Oosten kil zijn. (ookal stond het in mijn Engels toets opdracht, je moet het niet uit z'n verband rukken en tegen mij gebruiken!)
+ Ezra lacht de pijn weg (dat is iets onnozels wat ik zelf de wereld in heb geholpen, omdat ik altijd lach als iemand mij beledigd, maar dat is dus niet waar)
+ Ezra is geobsedeerd door Bob Dylan
hm.. ik ken er zo even niet meer..
Dan zeg ik nu:
Salve senex!
(oke, nu denk ik dus wel dat ik slim ben :p)
maandag 19 januari 2009
I ain't gonna work on Maggie's farm no more
Oke. Ik heb besloten dat Bob Dylan de man is.
Ik raak nog eens geobsedeerd.. Maar zijn muziek is gewoon zó geweldig.
En hij is ook zó heet.
Als ik volgende week naar de kapper ga vraag ik zeker of ze van die krulletjes bij mij willen/kunnen maken.
Zoiets..
Ik raak nog eens geobsedeerd.. Maar zijn muziek is gewoon zó geweldig.
En hij is ook zó heet.
Als ik volgende week naar de kapper ga vraag ik zeker of ze van die krulletjes bij mij willen/kunnen maken.
Zoiets..
En dan werken ze vast op mijn zenuwen door niet te weten wie Bob Dylan is of niet zo'n kapsel bij mij te kunnen maken. Zo gaan die dingen toch.
Iemand dacht een bromvlieg te horen terwijl hij eigenlijk de mondharmonica hoorde omdat ik mijn ipod zo hard had staan (ja gehoorschade enzo, hou nou maar gewoon je mond).
hm.. eigenlijk heb ik niks te vertellen.. op dit na dan.. zo'n beetje
dus.. ik.. stop?
Maarja.
Wie is Maggie anyway?
ps. Okselhaar knip je met een schaar
Iemand dacht een bromvlieg te horen terwijl hij eigenlijk de mondharmonica hoorde omdat ik mijn ipod zo hard had staan (ja gehoorschade enzo, hou nou maar gewoon je mond).
hm.. eigenlijk heb ik niks te vertellen.. op dit na dan.. zo'n beetje
dus.. ik.. stop?
Maarja.
Wie is Maggie anyway?
ps. Okselhaar knip je met een schaar
zaterdag 17 januari 2009
Film kijken en Ezra
Zeer regelmatig huur ik een dvd bij de niet te noemen videotheek (waarom dat tegenwoordig nog een videotheek heet nu alle video's vervangen zijn voor dvd's is me trouwens een raadsel). Omdat ik van films houdt, de films die ik leuk vindt nergens in Sneek kan kopen en dit goedkoper is. Ik heb inmiddels zoveel dvd's gehuurd dat ik voor dat bedrag allang onwijs veel dvd's had kunnen kopen, maarja, mensen zijn dwaas. Films zijn voor mij het ideale vermaak. Ik ben namelijk niet echt actief ingesteld (zegmaar gerust lui) dus ik doe in mijn vrije tijd het liefst niet al te actieve dingen. En omdat films kijken daarbij ook nog best creatief is (men krijgt er inspiratie van). Zo zijn er tal van films die ik kan citeren en mij op schouders dragen naar mijn volwassenheid. Ook heb ik karaktertrekjes van mijn favoriete personages overgenomen en kom ik daardoor soms terecht in situaties verwant aan die van hun. Ook zijn er films die mij iets hebben geleerd. Dingen waar ik zelf niet op kon komen, of dingen die mij wel verteld waren maar waar ik klaarblijkelijk een film voor nodig had om ze daadwerkelijk op te volgen. Een voorbeeld van zo'n film is bijvoorbeeld Amélie. Het is waar, de mooiste films blijven je bij.
Maar er is één ding die ik niet leuk vindt aan film kijken.
Het is zo verdomde eenzaam.
Ik kies dikwijls films die niet in de smaak vallen van mijn filmskijkgenoten (/vrienden) die mettertijd ook afnemen in hun getallen, en slinken tot nul. Zelfs wanneer ik de film aanpas op de algemene opinie vallen 'mijn films' niet echt in de smaak.
Nu ben ik ook weer niet zo zielig dat er serieus hélemaal geen vriend is die mijn filmsmaak deelt, maar die wonen dan weer niet in de buurt (dus niet spontanefilmingevingfilmkijkpartijtjeuitnodiging-proof).
Zodat ik, uiteindelijk, toch weer jammerlijk alleen op de bank zit..
Vandaag: I'm Not There, geregisseerd door Todd Haynes met onder andere onze commerciële en grijze vriend Richard Gere, onze koninklijke vriendin Cate Blanchett en de overleden cowboy Heath Ledger. Hieperdepiep.
Cate Blanchett als Bob Dylan in I'm Not There
Abonneren op:
Posts (Atom)