en dan de laatste zin toch even een fout maken.
naar: Paul Celan - Todesfuge

#4

WAAROM ZOUDEN WE
waarom zouden we wat we gedaan hebben
om vergeving vragen waarom
hebben we gedaan wat we moesten doen

we deden wat we konden om niet
te weten dat we leefden

Armando

Eindigen met een gedicht van Anne-Fleur Kan, die ik van haar blog afhaalde en sindsdien koester in een wordbestand.

Wat nou als de enige ware
die jongen was die tegenover
me zat in de trein maar waarvan
ik dacht dat het hem niet kon zijn
want hij las de telegraaf en ik las
sowieso een boek dus we waren niet
compatibel

#3

Gister was ik geestelijk uitgewassen door het leren van tweehonderd regels Grieks met vertalingen over de wolkenverzamelende Zeus die voortreffelijke woorden gebruikend antwoord gaf/uitdeelde/rondsprak aan de uilogige Athena dat hij niet vertoornd was op de verstandig-schrander-blonde-pientere-welbespraakte Odysseus.

Hij was niet boos op Odysseus en dat zegt hij tegen zijn dochter.
Ik bedoel maar.

This is what I do (I sit on you) was dus het enige wat ik kon opbrengen.

Vandaag kon ik weer levenslust tanken.

Zo is het goed.

Ik werp een steen:
Geen vogel vliegt op.
Je klakt met je tong:
Geen paard komt aangedraafd.

Ik zwijg, jij zwijgt.
Maar wij hebben
niets van mensen die zwijgen

Het verlies van één enkel vraagteken
maakt ons beiden dakloos.

Als je gaat spreken
Zal ik je de mond moeten snoeren
Met de ademgarens waar ik aan hang.

Hans Faverey

Voor vandaag geef ik je alleen dit

dankje Matthias

Mosselroute

Ik heb zin
om een mosselroute
te lopen. Over wegen
die ik zelf
met blote handen heb gemaakt.

Op een eiland van paperassen,
origami, vliegertjes.

En dan op die mosselroute
iemands maagdenvlies doorrammen
met een zeis van staal
of een peer.

Ik heb zin om een mosselroute te lopen,
ach, weet ik veel.

-


Waarschijnlijk een van de meest inhoudloze, perverse gedichten ooit door mij gemaakt. Misschien zegt het iets over vandaag of zo. Ik wil wereldberoemd worden maar ik heb geen masterplan (even maken, reminder aan mezelf). Heeft er iemand met ervaring een idee?
Binnenkort: een liefdevolle ode aan kutstad Sneek.

Oh jij
jij bent zo’n grote meneer
er verschijnt iets uit jou

en een geluid dat zich wil wreken


en oh ik,
ik modderstroom,
tot aan je enkels
ik kan je niet aanraken,
ik kan hier niet vandaan.

Van je stem kan ik me niets herinneren
maar wat je zei vergeet ik niet.

*

vaak moest ik lachen ook,

kuierde je bulderend achter me aan.
En viel om van wat ik niet wist

*

nu jij:
jij hebt je eigen leven
en ik misschien,
ik kan hier niet vandaan

Ik was een meisje
dat nu eenmaal bestond
uit vele vrouwen

jij hebt er eentje bijgemaakt.

*


Oh jij,
jij bent zo’n grote meneer
ik kan jouw woorden wegstoppen,
maar zij past niet
in een doos zonder lont

Stiften

Omdat ik er heel hoerig niet voor uitkwam dat het eigenlijk andermans' woorden waren (zie 'Vijf stukjes waarin ik wat vertel', alleen deze trouwens)

en dan nog een vieze. jakkes

Op de een of andere manier werkt dit wel bij elkaar, vind ik

(plaatje is wat te klein, klik maar en misschien iets met meer vensters open of zo)

Koffie, aubergine, zaterdag

Nog steeds ben ik als de dood dat ik vergeet een nieuwe koffiepad in de automaat te doen en niet merk dat het om te kotsen is.

'Zolang je maar weet dat oude muren
oude sterren zijn: licht op leeftijd, eeuwen
onderweg. Zolang je meer geheimen kent
dan je verraadt. Zolang je altijd weg
wilt, maar nooit gaat.'
ingmar heytze

Verder heeft Roosbeef een nieuw album.
http://open.spotify.com/track/27xgRufhQTWLy1Jeg7r8nS

Nu ga ik naar de apotheek om daar een woord met 34 letters uit te spreken. Kicken!

Artisjokken

'Wat ik wil zeggen is: we moeten de mensen in filmzalen opsluiten, want ze zijn vergeten dat, linksom of rechtsom, alles altijd goed komt op het einde.'

http://denieuwes.com/nijmegen/gelegenheidsgedichten

Vijf stukjes waarin ik iets vertel

1
Ik zal een manier vinden
Waarop ik niet steeds
Namen zeg maar namen doe
Niet steeds in mijn hoofd
Gesprekjes voer
Lach om het woordje ‘uranus’,
Er dan achter kom,
Dat dat helemaal geen grappig woord is.

2
Ik loop een blokje om en ik kom in een
doordeweekse dag.

Kip vragen, het kerkje weer
vind ik,
Mijn kleding, de verveloze,
maakt een verlaten indruk.

De eenzaamheid
is thuis -

en ik hoor getier, dan
het deurraampje
ik, tegen de wand, wil
spontaan

vijf Gelderse rookworsten.

3
geprikkeld besloot ik
Walter
op te zoeken, een man,

teruggetrokken,
en
vervallen.

Ik raakte,
de zonderling
Walter.

4
Ontmoet me bij het water

Roep me dan, spreek me aan als ‘mevrouw’
Betaal 10 cent voor het wachten,
Koop iets te eten,
Voor mij. Noem me mevrouw,
Wacht me op bij het water.

5
Ik verdwijn in de naam
Die geschreven op je borstkaartje staat
Ik schaats rondjes van jouw naam
Die zich ging verhouden
Met mijn bestaan

Tot jouw naam,
langzaam
mijn naam

/
Het regent verdomde hard. En alles wat de buurman doet lijkt hier te gebeuren, omdat het zo gehorig is.
Schooljaar 6, dag 1.
Misschien wordt dit het jaar waarin ik eindelijk leer niet meer bang te zijn.
Gister vertelde iemand waar ik altijd verlegen tegen was iets over mij wat ik totaal niet had verwacht. Het is idioot hoe ik soms voorbarig het oordeel van anderen over mij invul, en dat dat oordeel bijna nooit klopt. Mijn verlegenheid is geaard in gedachte.

En: Ik keek zojuist Turks Fruit. Kutfilm.
EN: Ik bedenk me nu live dat 'gortig' mijn nieuwe favoriete woord is. GORTIG. Heerlijk.

Ik ben een kind

Ik ben een kind als ik,
Heel kinderachtig, stiekem grinnik
Als Hugo Claus het weer eens over
‘Vulva vol griesmeel’ of
‘Gevlamde anus’ heeft, dan

Kun je me wegdragen.

Ook ben ik kind als ik,
Buiten wie mij kent,
Mijn gedachten aanzwellen
Als een bad vol schuim ik,
Alleen nog maar met gedachten zit die,
Het tegenovergestelde doen van jou.

Ooit ben ik kind als ik,
Mijn eigen blaren doorprik,
Onbekenden de hand schudt
Roep dat liefde een kramp is.

Het meest nog ben ik een kind als ik,
Zoen, en praat, lees en beweeg, me bewust ben,
Ik de juiste dingen schrijf
Als een vrouw.


Ik wil Bob Dylan zijn.

En ik als het hoogtepunt van je reis

'..Of veertien jaar later
in je supermarktschort en
als men vraagt waarom schrijf je
in hemelsnaam nog gedichten antwoord dan
omdat mensen niet onder mijn tong
blijven liggen omdat je gedichten stil
kunt laten staan als een luisterend oor
tegen je schokkende borstkas omdat poëzie
aan je ribben is gaan rusten en
een verband heeft aangelegd
met jouw verhaal.'

Lieke Marsman is een dichter naar mijn hart, alleen al omdat ze haar bundel 'Wat ik mijzelf graag voorhoud' heeft genoemd.

'Ik word niet achtervolgd door herinneringen,
ik word achtervolgd door het tegenovergestelde
van herinneringen.

Dat is alles
wat ik vergeten ben, of
de toekomst.'

Ik heb heel veel korte verhalen gelezen, en gedichten, maar niets is zo appetijtelijk als de verhalen van Tsjechov. Tsjechov schreef in een tijd toen liefde zo mogelijk nog ingewikkelder was dan tegenwoordig, en zijn hoofdpersonen zijn meestal vrouwen die zich hartstochtelijk ergens in storten, teleurgesteld worden, en dan sterven aan iets Wodka-gerelateerds.

'Er bestaat geen muur die niet geslecht kan worden, maar de helden van hedendaagse romances zijn, voor zover ik hen ken, te verlegen, te laks, te lui, en te voorzichtig en verzoenen zich te gauw met de gedachte dat ze mislukkelingen zijn, dat het leven hen heeft bedrogen; in plaats van te vechten hebben ze alleen maar kritiek, waarbij ze de wereld banaal noemen en vergeten dat hun kritiek allengs omslaat in banaliteit.'
Het verhaal van Mevrouw NN

'Misschien hebben jullie allemaal gelijk!', zei Vasiljev, terwijl hij opstond en de kamer op en neer begon te lopen. 'Misschien wel! Maar ik vind het maar wonderlijk! Dat ik aan twee faculteiten heb gestudeerd vinden jullie een prestatie; voor het feit dat ik een scriptie heb geschreven die over drie jaar wordt weggegooid en vergeten zal zijn word ik hemelhoog geprezen, maar voor het feit dat ik niet net zo afstandelijk over vrouwen van lichte zeden kan spreken als over deze stoelen moet ik behandeld worden, word ik krankzinnig genoemd en beklaagd!'
de Zenuwinzinking

En nu heb ik iemand nodig die mijn dichtseltjes van de maand mei leest zodat ik óf weet wat ik moet insturen na de vakantie óf weet dat ik heel snel aan de gang moet.

Tame Impala

Vertalen blijkt een bevredigende bezigheid.

Waarom bedenk je je niet?
Geef me een teken.
Waarom bedenk je je niet?
Bederf ik mijn tijd?
Leef ik in mijn hoofd?
Het zal je spijten wanneer
Ik me in plaats van jou
Bedenk

(Why won't you make up your mind)

Ik wilde haar
Ik wilde haar
Maar zij hield niet van
het leven dat ik leid
Hield niet van zand,
vast aan haar voeten
Of rondhangen, wiet roken

En ik bluf dat het zo
behoort te zijn, maar,
in alle eerlijkheid,
ik heb geen hoop,
nog niet in de hel,
ik ben gelukkig,
al zie ik haar alleen maar
bewegen

En ze houdt niet van
de vrienden die ik maak,
houdt niet van vrienden maken,
om het vrienden maken.
Zij verveelt zich gewoon,
zittend bij het meer,
Haar ziel wordt niet
blootgesteld, haar hart: geen
pijn

En ik bluf dat het zo
behoort te zijn
maar in alle eerlijkheid,
ik heb geen hoop,
nog niet in de hel,
ik ben gelukkig
al zie ik haar alleen maar
bewegen

En ik dacht dat ze deze ziekte
konden verdrijven,
maar in alle eerlijkheid,
ik heb geen hoop,
nog niet in de hel,
nu zien we hem nooit
bewegen

(It's not meant to be)

Liedjes vertalen

Maar dan slecht.
Your Protector, Fleet Foxes

Ze ging een weekje heen om rond
te zwerven. Jouw beschermer,
thuiskomend. Houd je geheimen
bij je. Veilig aan de buitenkant.

Je loopt langs de stroom
Jouw hoofd gevangen in een dagdroom
Jouw beschermer komt thuis

Als je stervend naast me ligt, liefste
Ben ik één in het schietspel
Zou je op me wachten: de ander.
Zou je op me wachten?

Jij rent met de duivel.
Jij rent met de duivel.

Draag je broeder op
goed te zijn
Draag je zuster op
niet weg te gaan
Draag je moeder op
niet te wachten
Vertel je vader
dat ik goed was

Als je stervend naast me ligt, liefste,
Ben ik één in het schietspel
Zou je op me wachten: de ander,
Zou je op me wachten?

Zwerverbijmorgennavelblues

Op het bankje voor de deur ligt
een man met een buik. Zijn navel
is prominent hij doet je denken aan die
van je moeder waar je vroeger soms
in keek je dacht erin te vallen
want hij was eindeloos
diep donker en je kon het lichtknopje
niet vinden. In de HEMA koop je een
schaar en als je thuis bent knutsel je
bloemen van nylonsokken. De buurman
vleit dat je zo creatief bent. Wanneer
hij aan je tieten zit zeg je dat hij
maar eens huiswaarts moet. Als hij weigert
dien je de fatale karateklap toe
en je denkt

misschien moet ik vaker naar school gaan.

Zaterdag

In de morgen
Doe ik dingen

In de avond
Doe ik dingen

In de sportschool praten ze over
triceps biceps
Cardio fit vibe
circuit training
Technogym en hammerstrenght

In de supermarkt diezelfde mensen
Gesprekken over woekerpolis
van wie ze hun tenen erfden
hoe uniek ze zijn maar

In een pak melk
Zit nog net genoeg
om mijn dorst niet te
te lessen. Ik denk
Ik moest maar eens werk zoeken.

In mijn lichaam ondertussen
Sparen vetblaasjes zich tot
ongekende cellulitis
die liesbreuk
is geen gezicht

In het centrum tegen die vriend
van je moeder waar je de naam
steeds van vergeet
verzin je een feestje voor de avond
dat geeft niet het geval is
dat je hem toch niet weer ziet

In het huis waar je woont
tolt de kamer om je heen.
De kat beweegt zijn staart & hij staart
nu al een kwartier naar je

De vaas valt op de grond.

En altijd was het herfst.

Waarom is leven niet normaal

Op mijn terugtocht zag ik
Een winkelwagen vol
Bier en ik wist

De eigenaar is een zwerver